سایت خبری راه کارگر : در دومین هفته متوالی ، در روز 12 شهریور 90 نیز مردم ، فعالان مدنی و محیط زیست عمدتا در دو شهر تبریز و ارومیه به میدان آمدند و اعتراض خود را نسبت به خشک شدن دریاچه ارومیه ابراز داشتند . رژیم جمهوری اسلامی ، بنا به ماهیت خود ، نیروهای سرکوبگر خود را بمیدان آورد تا به خیال خود با ایجاد ترس ، ارعاب و سرکوب خشن از گسترش اعتراضات به شهرهای دیگر آذربایجان و نیز شعله ور شدن خیزشی مجدد در شهرهای ایران جلوگیری بعمل آورد . و اما زهی خیال باطل . بنظر می رسد خیزشی که در آذربایجان و نیز شعله ور شدن خیزشی مجدد در شهرهای ایران جلوگیری بعمل آورد . و اما زهی خیال باطل . بنظر می رسد خیزشی که در آذربایجان و در اعتراض به سیاستهای بغایت ارتجاعی جمهوری اسلامی در زمینه زیست محیطی و فراتر از آن در تمامی عرصه ها ، آغاز شده است ، خیال فروکش ندارد . آنچنان که از فراخوانهای جدید و مردمی پس از 12 شهریور بر می آید ، بار دیگر استفاده از مکانهای ورزشی برای تداوم این اعتراضات در نظر گرفته شده است . به همین مناسبت در فراخوانی روز جمعه 18 شهريور ، استاديوم “ آزادي ” تهران ، بازی استقلال تهران -تراكتورسازی تبریز ، در نظر گرفته شده است . در این فراخوان از كليه هموطنان خواسته شده است در استاديوم آزادي تهران حضور بهم رسانده تا از این طریق صدای اعتراض ، هر چه رساتر و برای جلوگیری از نابودی دریاچه ارومیه به گوش همگان رساند شود .
آنانی که پابرجا ماندن جمهوری اسلامی را ، حتی برای یک روز بیشتر، فاجعه ای اجتماعی ، اقتصادی و ملی می دانند ، آنانی که برای آزادی وعدالت اجتماعی می جنگند ، می توانند و باید به هر مقدار ممکن و در هر کوی و برزنی ، حمایت قاطع خود را از مبارزات مردم شهرهای آذربایجان اعلام دارند . حمایت از مبارزات مردم آذربایجان ، و همگام شدن با آنان در دفاع جانانه از حقوق سیاسی ، اجتماعی ، مدنی ، محیط زیست و در یک کلام دفاع از حق زندگی ، در عین حال دفاع از خواسته های بر حق خلق های تحت ستم ، مضاعف ، طبقاتی و ملی حکومتهای مرکزی نیز هست . رفع ستم طبقاتی و ملی از طریق همبستگی و اتحاد میان ملیتهای ساکن ایران متحقق می گردد.
